didto sa among dapit

alas tres sa kabuntagon
human sa usa ug tunga ka buwan
nga mi-hanting ug tuna
dili na jud ni intawon mapunggan
ngano man diay
lalim ba ang usa ug tunga ka buwan
nga wala jud ko nakabatyag
ug maingon natong
panagsahong kalami
kanang kamao na gud ka
ayaw na’g paka-arun-ingnon
kamao man kong ing-ana sad
ang imohang ginagukod

pastilan!

ali na ba.
adto na ta og Tambler
aniadto ang mga pirting gwapahang
mga bayhanang
murag
mga birhen ang nawong.
ayaw ko og ingna nga muhuwat pa ka
pag-abot og Glan.
gi-atay ka bay.
unsa mahurot lang jud na imohang
kwarta,
tingalig dili na ka makatiliw niani.

Advertisements

gaano kahirap ang pagsulat ng poetry

kung sino’ng nagsabi na sa poetry
you let things take shape
ay isang hangal.

ito’y di gaya ng
clay na iba’t-iba ang kulay
na sa isang dakot nakagagawa ng
fairy o pagong.

hindi ito basta pagpapatulo ng esperma sa
gabatyang tubig.
ito’y pagpapatulo ng esperma sa
nagnananang sugat.

ang pag-iisip ng saktong
rima
ay paghihintay ng
pagsabog ng mga chocolate hills.

kung iisipin
ang pagbibilang ng metro
ay ‘di mahirap
‘yon eh kung magbibilang ka lang.

ang pagsulat ng poetry ay
isang mahaba-habang
paglalakad
bitbit ang krus
kung mahal na araw

talo na.
nakataas na ang dalawang kamay ko
ayaw nang sumulat ng bolpen ko

kaya ako,
mas nanaisin ko pa ang prose.
ayoko ng poetry.

mahal ko ang poety
gusto kong sumulat ng poetry
nabubuhay ako para sa poetry

titiisin ko ang init ng esperma
hindi ako matatawa
sa fairies
o sa pagong

maghihintay ako
sa rima

mag-aaral ako ng calculus
matalos ko lang
ang tamang metro

hinahanap
hanap ko
ang sarap ng sakit

na dulot ng
poetry.